Tag: ginekolog

Ciąża po 35 roku życia - czy to naprawdę bardziej skomplikowane?

Ciąża po 35 roku życia - czy to naprawdę bardziej skomplikowane?

 

Ponieważ wiek rozrodczy wciąż się obniża, obecnie nie jest rzadkością urodzenie pierwszego dziecka w wieku 35 lat. Jednak w tym wieku płodność zaczyna spadać i pewne powikłania ciąży mogą być nieco częstsze.

Posiadanie dziecka nie jest łatwe dla każdego. Zwłaszcza po przekroczeniu pewnego wieku. Choć w wieku 35 lat jesteśmy jeszcze młodzi, to niestety musimy zmierzyć się z naszym zegarem biologicznym. Od tego wieku płodność drastycznie spada, a zajście w ciążę może trwać dłużej. Oczywiście jest to wartość średnia, a każdy organizm jest inny.

Przede wszystkim powinnaś wiedzieć, że w cyklu miesiączkowym kobiety jest tylko kilka określonych dni, w których może ona zajść w ciążę. Jest to faza owulacji. Cykl kobiety rozpoczyna się zawsze w pierwszym dniu miesiączki. W zależności od długości cyklu, owulacja ma miejsce około 14 dnia (możesz sama obliczyć swoją owulację). Tylko w tej fazie masz duże szanse na zajście w ciążę. Należy zauważyć, że ciąża jest możliwa również wtedy, gdy stosunek płciowy miał miejsce w dniach poprzedzających owulację. Sperma mężczyzny może przetrwać do czterech dni w pochwie kobiety.

 

Dlaczego posiadanie dziecka w wieku 35 lat miałoby być bardziej skomplikowane?

Wiek jest głównym czynnikiem wpływającym na płodność kobiety, której jakość nie podlega liniowej krzywej od okresu dojrzewania do menopauzy. Płodność kobiet osiąga szczyt między 25 a 29 rokiem życia, a następnie stopniowo spada między 35 a 38 rokiem życia, kiedy to następuje wyraźny spadek. Po 40 roku życia płodność gwałtownie spada.

 

Zajście w ciążę w wieku 35 lat może więc trwać nieco dłużej niż w wieku 20 czy 30 lat, ale nieco krócej niż w wieku 40 lat. Kobieta starająca się o dziecko ma :

  • 75% szans na powodzenie w ciągu 12 miesięcy w wieku około 30 lat ;
  • 66% szans, jeśli zacznie w wieku 35 lat;
  • 44%, jeśli zacznie od 40 roku życia.

 

Odsetek poronień również znacząco wzrasta wraz z wiekiem: wynosi 12-15% przed 30 rokiem życia i wzrasta do prawie 30% między 40 a 44 rokiem życia (3). Więcej informacji dowiesz się po konsultacji z lekarzem. Wszelkich porad w tym temacie chętnie udzieli ginekolog.

 

Z punktu widzenia płodności, okres około 35 roku życia jest więc punktem zwrotnym: płodność zaczyna spadać, ale szanse na poczęcie pozostają honorowe. Jednak szanse na poczęcie maleją z każdym cyklem, stając się niskie w wieku 40 lat, a nawet niższe po tym okresie.

Dlatego też specjaliści zalecają, aby nie opóźniać zbytnio wieku pierwszej ciąży. Zalecają również, aby pary starające się o poczęcie dziecka konsultowały się po 6 miesiącach nieudanych prób.

 

Ryzyko dla matki

Uważa się, że ciąża w wieku 35 lat jest bardziej ryzykowna niż w wieku 30 lat. Pewne komplikacje są bardziej istotne od 35 roku życia, a jeszcze bardziej po 40 roku życia. Częstość występowania przedwczesnego porodu wzrasta o 5 do 10% po 35 roku życia, podczas gdy ryzyko wystąpienia nadciśnienia w czasie ciąży jest zwielokrotnione o 5 po 35 roku życia i o 10 po 40 roku życia. Wzrasta również ryzyko cukrzycy ciążowej oraz ryzyko nadciśnienia tętniczego, które u kobiet pierworódek wzrasta z 4% przed 35 rokiem życia do 7% po 35 roku życia.

Oprócz wieku należy dodać inne możliwe czynniki ryzyka: istniejące wcześniej choroby, palenie tytoniu, nadwagę, historię rodziny, ale także występowanie lub nie poprzednich ciąż.

 

Ryzyko dla płodu

Częstość występowania anomalii chromosomalnych wzrasta wraz z wiekiem matki. W przypadku trisomii 21, u kobiety w wieku 30 lat ryzyko urodzenia dziecka z zespołem Downa wynosi 1/965; u kobiety w wieku 35 lat - 1/427, a w wieku 38 lat - 1/214. Ryzyko wystąpienia wad wrodzonych również znacząco wzrasta wraz z wiekiem: z 3,5% między 25 a 34 rokiem życia, wzrasta do 4,4% między 35 a 39 rokiem życia i do 5% po 40 roku życia. Ryzyko wystąpienia wewnątrzmacicznego zahamowania wzrostu płodu wzrasta również po 35 roku życia, a jeszcze bardziej po 40.

 

Monitorowanie ciąży po 35 roku życia

O ile nie wystąpią komplikacje, monitorowanie ciąży będzie przebiegało według klasycznego schematu: 7 konsultacji prenatalnych w tempie jednej na miesiąc, począwszy od 3. miesiąca ciąży, oraz 3 ultrasonografie położnicze. Lekarz ginekolog będzie zwracał większą uwagę na pewne kwestie, takie jak ciśnienie krwi i będzie bardziej czujny w przypadku czynników ryzyka innych niż wiek (nadwaga, palenie itp.). Zapisz się do specjalisty już dziś i kontroluj przebieg ciąży wraz z ginekologiem.

 

Poród: cesarskie cięcie czy poród naturalny?

Dwa razy więcej cięć cesarskich wykonuje się u kobiet pierworódek w wieku powyżej 35 lat. Nie należy jednak zapominać, że złe ułożenie dziecka, przedwczesne odklejenie się łożyska itp. nie występują częściej u starszych kobiet. W przypadku porodu pochwowego czas porodu nie jest skorelowany z wiekiem matki.

 

Podsumowując, ciąża w wieku 35 lat przebiega na ogół prawidłowo. Przyszła mama musi również dbać o zdrowy tryb życia, nie przemęczać się i zwracać uwagę na najmniejsze sygnały ostrzegawcze.

Zrosty endometriozy: objawy i proces leczenia

Zrosty endometriozy: objawy i proces leczenia

 

Zrosty to grube pasma tkanki bliznowatej wewnątrz ciała, które mogą powstać po operacji lub wskutek infekcji. Mogą sprawić, że ludzkie narządy skleją się ze sobą lub skleją się do wnętrza brzucha. Kiedy tkanka endometrium rozpada się, może podrażnić i doprowadzić do zapalenia, jednocześnie powodując wzrost tkanki bliznowatej i są to właśnie zrosty endometriozy, które często skutecznie utrudniają codzienne obowiązki.

 

Objawy, z którymi zmaga się kobieta

Ból jest głównym objawem zrostów i znacznie różni się od bólu spowodowanego przez samą endometriozę. Może się wydawać, że coś ciągnie lub szarpie Twoje wnętrzności podczas poruszania się, ponieważ zrosty mogą rosnąć wokół i w jelitach. W takiej sytuacji może to spowolnić lub zablokować ruch pokarmowy bądź proces wydalania. W przypadku spowolnienia ruchu pokarmów można odczuwać ból brzucha, wzdęcia, zaparcia, nudności i wymioty. Oznaki blokady oprócz powyższych mogą przejawiać się problemem z oddawaniem moczu i kału. W momencie, gdy kobieta zacznie odczuwać takie nieprawidłowości, należy bezwzględnie udać się do szpitala, ponieważ niezbędna jest tu ingerencja lekarska.

 

Problemy związane ze zrostami

Zrosty mogą również prowadzić do bezpłodności lub problemów z zajściem w ciążę. To dlatego, że komórka jajowa co miesiąc przemieszcza się z jednego z jajników do macicy przez jajowody. Plemnikom może być trudno dotrzeć do komórki jajowej i zapłodnić ją, jeśli w lub na jajowodach znajduje się tkanka bliznowata. Bolesny stosunek jest czasami pierwszą oznaką, że masz blizny. Zrosty mogą sprawić, że seks będzie niewygodny, jeśli znajdują się na jajnikach lub w dowolnym miejscu miednicy.

 

Proces związany z diagnostyką

Zrosty często są trudne do zdiagnozowania, ponieważ lekarzowi nie jest łatwo je wyczuć podczas badania miednicy. Mogą również nie pojawiać się na obrazach, takich jak tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny. Laparoskopia może pokazać tkankę bliznowatą, lekarz pod znieczuleniem ogólnym lub miejscowym może przy pomocy kamery znaleźć zrosty i je usunąć. W sytuacji, gdy zrosty nie sprawiają bólu, nie przeszkadzają w życiu codziennym, lekarze odradzają zabiegu. Omówienie tematu związanego z endometriozą i ewentualnymi zabiegami wiąże się często z poszukiwaniem odpowiedniego specjalisty, dlatego konsultacja online pozwoli na szybkie przeszukanie bazy lekarzy na platformie haloDoctor i wybranie tego, który specjalizuje się w leczeniu endometriozy.

 

Pigułki antykoncepcyjne i inne rodzaje terapii hormonalnej mogą spowolnić wzrost tkanki endometrium, zapobiegać tworzeniu się nowych zrostów i łagodzić ból. Jednak nie pozbędą się blizn, które już masz. Pomocna może być również technika fizykoterapii zwana mobilizacją tkanek miękkich. Podczas tego zabiegu terapeuta wywiera delikatny nacisk na dotknięte obszary tkanki brzucha, aby uwolnić zrosty i złagodzić ból.

 

Operacja jest ostateczną opcją, jeśli bardzo cierpisz. Twój lekarz może usunąć zrosty i wszelkie tkanki endometrium, które powodują dyskomfort podczas laparoskopii. Jak każda operacja niesie za sobą pewne ryzyko konsekwencji w postaci nowych zrostów, dlatego wszelkie ingerencje chirurgiczne powinny być podyktowane stanem zdrowia.